نکاتی در ارتباط با ایمنی پله ها و راهرو ها

ايمني پلكانها و راهروها

 1- بهترين روش ايمن سازي پلكانها، راهروها، سطوح شيبدار، منافذ و محلهاي حفاري و خاك برداري شده و به عبارتي كليه محلهايي كه ارتفاع سقوط آنها بيش از 120 سانتيمتر باشد، استفاده از نرده­هاي حفاظتي است.

2- ارتفاع نرده­هاي حفاظتي از كف طبقه يا سكوي كار نبايد از 90 سانتيمتر كمتر و از 110 سانتيمتر بيشتر باشد.

 3- ارتفاع نرده راه پله نبايد از 75 سانتيمتر كمتر و از 85 سانتيمتر بيشتر باشد.

4- نرده­هاي حفاظتي بايد در فواصل حداكثر 2 متري،‌ داراي پله­هاي عمودي بوده و ساختمان و اجزاي سازه آن داراي چنان مقاومتي باشد كه بتواند در مقابل حداقل 100 كيلوگرم فشار و ضربه وارده در تمام جهات مقاومت نمايد. بعلاوه نرده بايد مقاومت لازم را براي مواقعي كه در معرض برخورد با وسايل متحرك قرار مي­گيرد، داشته باشد.

5- کلیه پلکانها- سکوها- و پاگردها باید استحکام کافی داشته باشد و تحمل فشارو سنگینی بارهای عادی را داشته باشد.

6- پلکانها و سکوهایی که ازمصالح مشبک ساخته شده اند ابعاد چشمه های آن نباید از 25 میلیمتر تجاوز نماید تا اشیاء متفرقه امکان سقوط از آنرا نداشته باشند.

7- اختلاف سطح بین دو پاگرد نباید هیچگاه از70/3 متر تجاوز کند.

8- غیرازپلکانهای سرویس یا امدادی عرض هر پایه بدون محاسبه حاشیه یا برآمدگی آن نباید از 33 سانتیمترکمتر باشد و ارتفاع پله  بین14 تا 29  سانتیمتر خواهد بود.

9- کلیه پلکانها بایستی از طرف پرتگاه بوسیله نرده های مخصوص پلکان حفاظت شوند.

10- پلکانها نباید طوری ساخته شوند که باعث لغزش و سقوط افراد شوند.